Αρχείο για Μαρτίου, 2012

Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στο γιορτασμό του Κιλελέρ

Κάλεσμα στους μικρομεσαίους αγρότες του νησιού μας – αλλά και στους άνεργους, τους εργαζόμενους, τους ΕΒΕ, τους νέους, τους συνταξιούχους – να συμμετάσχουν, μαζικά και δυναμικά, στον αγωνιστικό γιορτασμό του Κιλελέρτην Κυριακή 18 Μάρτη, στις 12 το μεσημέρι, στην πλατεία της Κάπης απευθύνουν η Τοπική Γραμματεία της ΠΑΣΥ, ο Αγροτικός Σύλλογος Κάπης και ο Αγροτικός Σύλλογος Μανταμάδου.

Σε συνέντευξη Τύπου, ο Σταύρος Σκοπελίτης, που έκανε το άνοιγμα, αναφέρθηκε στο ιστορικό μέρος του γιορτασμού της 102ης επετείου του Κιλελέρ, ο Δημήτρης Καραγιάννης στην οικονομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η μικρομεσαία αγροτιά, τις αιτίες και το δρόμο διεξόδου.

«Ο γιορτασμός της 102ης επετείου του Κιλελέρ βρίσκει την μικρομεσαία αγροτιά σε δεινή θέση, καθώς, εξαιτίας της εφαρμοζόμενης αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων, το εισόδημά της έχει συρρικνωθεί, ενώ η σφοδρή αντιλαϊκή επίθεση που έχουν εξαπολύσει συγκυβέρνηση – τρόικα πλήττει βάναυσα και τον αγροτικό κόσμο.

Ο φετινός αγωνιστικός γιορτασμός του ξεσηκωμού και της θυσίας των κολίγων – είπε – αποτελεί συνέχεια των τελευταίων αγωνιστικών αγροτικών κινητοποιήσεων σ’ όλη τη χώρα που ανέδειξαν τα προβλήματα και τις αιτίες τους και πρόβαλλαν την διέξοδο που βρίσκεται σε μια διαφορετική αγροτική ανάπτυξη, κόντρα στα μονοπώλια, υπέρ των συμφερόντων της μικρομεσαίας αγροτιάς και προς όφελος του ελληνικού λαού.

Το αγωνιστικό αγροτικό κίνημα, μέσα από τους αγώνες του, έθεσε διεκδικήσεις για μείωση του κόστους παραγωγής με φτηνά εφόδια, κατάργηση των μονοπωλίων, των καρτέλ και των μεσαζόντων. Ομως, για να γίνει αυτό χρειάζεται να υπάρξει μια εξουσία που δεν θα υπακούει στην ΚΑΠ της ΕΕ, χρειάζεται άλλος τρόπος ανάπτυξης που θα στηρίζεται στον πανεθνικό κεντρικό σχεδιασμό με λαϊκό έλεγχο, στην κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής και της γης, στη δημιουργία των παραγωγικών συνεταιρισμών των μικρομεσαίων αγροτών, στη ανάπτυξη δημοσίου δικτύου μεταφοράς διάθεσης προϊόντων.

Με βάση όλα αυτά – κατέληξε – μπορούμε να αξιοποιήσουμε όλες τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας και να κάνουμε και εξαγωγές προϊόντων προς όφελος και των παραγωγών και των καταναλωτών.

Ενώ στο διεκδικητικό πλαίσιο της ΠΑΣΥ αναφέρθηκε ο Δημήτρης Στεφανής, μέλος του Αγροτικού Συλλόγου Αγιάσου και της Τοπικής Γραμματείας της ΠΑΣΥ.

Το διεκδικητικό πλαίσιο

– Να μην πληρώσουν οι αγρότες τα χαράτσια και πρόστιμα (ΔΕΗ, ΟΓΑ, ΕΛΓΑ, Γεωτρήσεις κ.ά.).

– Απόσυρση του νέου νόμου για τους συνεταιρισμούς, που είναι για επιχειρηματίες και μεγαλοαγρότες.

– Θεσμοθέτηση ικανοποιητικών κατώτερων εγγυημένων τιμών σε όλα τα αγροτικά και ζωοκομικά προϊόντα, που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να διασφαλίζουν αξιοπρεπές εισόδημα. Προστασία της εγχώριας παραγωγής από αθρόες εισαγωγές και παράνομες ελληνοποιήσεις.

– Επιδότηση των ζωοτροφών και μέτρα ενίσχυσης για αύξηση της κτηνοτροφικής παραγωγής.

– Κατάργηση όλων των άμεσων και έμμεσων περιορισμών της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής.

– Σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή, τιμαριθμική αναπροσαρμογή τους και κατάργηση όλων των «νόμιμων» και «παράνομων» παρακρατήσεων.

– Απαγόρευση κάθε κατάσχεσης και πλειστηριασμού της αγροτικής εκμετάλλευσης με εμπορική αξία έως 300.000 ευρώ, με διαγραφή τόκων και πάγωμα πληρωμής χρεών, όσο διαρκεί η κρίση.

– Κάλυψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όλων των αγροτών με αποκλειστική ευθύνη του κράτους. Μαζικές προσλήψεις ιατρών, νοσηλευτών κ.ά. στις δημόσιες υπηρεσίες Υγείας.

– Μείωση των σημερινών τιμολογίων της ΔΕΗ κατά 30% για μικρομεσαίους αγρότες.

– Διατήρηση του κρατικοσυνεταιριστικού χαρακτήρα και της παραγωγής των μεταποιητικών μονάδων (ΔΩΔΩΝΗ, Βιομηχανία Ζάχαρης, ΣΕΚΑΠ, ΕΛΒΙΖ).

– Κάλυψη των ελλειμμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό και χρηματοδότηση του ΟΓΑ κατά τα 2/3 από το κράτος και 1/3 από τον ασφαλισμένο. Μείωση των ορίων συνταξιοδότησης στα 60 για τους αγρότες και στα 55 για τις αγρότισσες. Κατώτατη σύνταξη στα 1.150 ευρώ. Επίδομα τοκετού από τον κρατικό προϋπολογισμό για τις αγρότισσες, που να αντιστοιχεί σε 4μηνη άδεια με βάση το βασικό μισθό. Να χορηγείται σύνταξη χηρείας στους αγρότες και στις αγρότισσες. Καμιά πληρωμή ή συμμετοχή στις υγειονομικές, φαρμακευτικές και προνοιακές παροχές.

– ΕΛΓΑ, αποκλειστικά κρατικός φορέας, για την πλήρη ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και του αγροτικού κεφαλαίου από όλους τους φυσικούς κινδύνους και νόσους, με αποζημιώσεις στο 100% της ζημιάς.

– Κρατικός Φορέας Κατασκευών για την εκτέλεση βασικών αγροτικών και γενικότερα δημόσιων έργων υποδομής (αρδευτικά, στραγγιστικά κ.ά.), σχολείων, νοσοκομείων.

– Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης, στα αγροτικά εφόδια, μηχανήματα, ζωοτροφές, ενέργεια. Αύξηση της φορολογίας στα μεγάλα εισοδήματα στο 45%.

– Κρατικός επιστημονικός φορέας με μαζικές προσλήψεις γεωτεχνικών, για δωρεάν στήριξη σε όλους τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες, κτηνοτρόφους, ψαράδες.

– Αναβάθμιση των κοινωνικών συνθηκών ζωής στην ύπαιθρο με πλήρη κάλυψη και υψηλού επιπέδου δημόσιες και δωρεάν παροχές σε Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, παιδικούς σταθμούς, αθλητικά και πολιτιστικά κέντρα, με κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς.

ΠΗΓΗ: http://neo-empros.net/v2/


Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο και εκπροσωπούμε τους εργαζόμενους στους κλάδους των Οικοδόμων, Τροφίμων – Ποτών, Τύπου – Χαρτιού, Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος, Φαρμάκου, Λογιστών, Εμφιαλωμένων Ποτών, Συνταξιούχων καθώς και αρκετών περιοχών, μέσω των Εργατικών Κέντρων απευθυνόμαστε στην εργατική τάξη, σε όλες τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, τα συνδικάτα και στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ. Με συντονισμένους αγώνες μπορεί να ανατραπεί το σφαγείο που ετοιμάζουν. Δηλώνουμε, ότι θα είναι πρόκληση κι ευθύνη απέναντι στην εργατική τάξη για όποια Ομοσπονδία ή Εργατικό Κέντρο συμφωνήσει να υπογραφούν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που θα μειώνουν μισθούς και μεροκάματα, θα καταργούν επιδόματα και άλλες θεσμικές ή οικονομικές κατακτήσεις των εργαζομένων.

Η εργατική οικογένεια ζει ένα μόνιμο εφιάλτη. Μαστίζεται από τη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση. Αγκομαχά να τα βγάλει πέρα για να εξασφαλίζει ένα πιάτο φαί. Χιλιάδες οικογένειες δίνουν μάχη να μην τσακιστούν τα παιδιά τους από τον υποσιτισμό.

Σήμερα η εργατική τάξη αντιμετωπίζει την πιο σκληρή και συντονισμένη επίθεση σε βάρος της. Μειώνονται μισθοί και μεροκάματα σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Οι νέοι εργαζόμενοι είναι τα μεγάλα θύματα. Καλούνται να κάνουν οικογένεια με 511 ευρώ μισθό μεικτά και 410 ευρώ καθαρά.

Τα επιδόματα άλλα καταργούνται και άλλα μειώνονται. Το επίδομα ανεργίας μειώνεται, τα εποχιακά επιδόματα επίσης μειώνονται. Συρρικνώνεται δραματικά η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μας αναγκάζουν να πληρώνουμε από την τσέπη μας για φάρμακα και παροχές υγείας.

Πάνω στο κουτσουρεμένο μισθό και μεροκάματο πέφτουν η φοροληστεία, τα χαράτσια, η πληρωμή κοινωνικών δαπανών λόγω του περιορισμού τους και της ιδιωτικοποίησης κοινωνικών υπηρεσιών.

Δεν είναι η μοίρα της εργατικής τάξης, η φτώχεια, η ανεργία, η εξαθλίωση και η μόνιμη ανασφάλεια.

Είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών που εξασφαλίζουν κέρδη στο κεφάλαιο. Είναι αποτέλεσμα των πολιτικών της ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και σήμερα της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, που συνδικαλιστικές ηγεσίες, μεταξύ αυτών και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο στήριξαν.

Αυτή η κατάσταση δε γίνεται αποδεκτή από την εργατική τάξη.

Δεν αποδεχόμαστε τη σφαγή των δικαιωμάτων μας. Δεν πρέπει καμιά συνδικαλιστική οργάνωση να αποδεχτεί μειώσεις μισθών και ημερομισθίων. Το επιχείρημα για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων με μείωση μισθών για να σωθεί δήθεν ο θεσμός, είναι απαράδεκτο και επικίνδυνο. Η μάχη θα δοθεί στους τόπους δουλειάς.

Þ     Το δίλημμα ή υπογράφετε μείωση των μισθών ή καταργούνται οι συμβάσεις είναι ωμός εκβιασμός, γιατί στόχος του κεφαλαίου είναι να μετατρέψει τους εργάτες και της εργάτριες σε σύγχρονους είλωτες.

Þ     Η ζωή ποτέ δεν πήγε μπροστά για την εργατική τάξη χωρίς σκληρούς αγώνες με την εργοδοσία, το κράτος και τους αστικούς νόμους που προστατεύουν τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Þ     Στον επίσης κυνικό εκβιασμό ή σκύβετε το κεφάλι ή κλείνουν τα εργοστάσια αντιτάσσουμε ότι χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά. Τα εργοστάσια τα κλείνουν οι καπιταλιστές. Αυτοί λεηλάτησαν και λεηλατούν τον πλούτο της χώρας, τους εργαζόμενους, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τον ιδρώτα του λαού. Αυτοί δημιουργούν κουφάρια και χρέη.

Τέλος τα παιχνίδια με τη ζωή των εργατών.

Ούτε χιλιοστό πίσω από τις Σ.Σ.Ε. σε εθνικό και κλαδικό επίπεδο. Συλλογικές συμβάσεις με βάση τις ανάγκες των εργαζομένων.

Ούτε ένα ευρώ μείωση στους μισθούς και τα μεροκάματα.

 

Το δίκιο κρίνεται στους δρόμους, όχι στο συμβιβασμό, την ηττοπάθεια και το προσκύνημα στους ισχυρούς.

Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να κηρύξουν συναγερμό και να σχεδιάσουν καλά συντονισμένους απεργιακούς αγώνες. 

 

 

Τα εργατικά κέντρα

ΑΓΡΙΝΙΟΥ – ΆΡΤΑΣ – ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ – ΖΑΚΥΝΘΟΥ – ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ – ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑΣ & ΙΘΑΚΗΣ – ΛΑΡΙΣΑΣ – ΛΑΥΡΙΟΥ – ΛΕΥΚΑΔΑΣ – ΝΑΟΥΣΑΣ – ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟ  – ΣΑΜΟΥ – ΦΩΚΙΔΑΣ.

 

Ομοσπονδίες

  • ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
  • ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ ΙΜΑΤΙΣΜΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ (ΟΕΚΙΔΕ)
  • ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΥΠΟΥ & ΧΑΡΤΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
  • ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
  • ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΛΟΓΙΣΤΩΝ
  • ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓ/ΤΩΝ & ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ & ΠΟΤΩΝ
  • ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΙΚΑ-ΕΤΜ)
  • ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΜΦΙΑΛΩΜΕΝΩΝ ΠΟΤΩΝ (ΠΟΕΕΠ)

 

Εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από τους ιστορικούς και αιματοβαμμένους αγώνες της αγροτιάς για τους οργανωμένους ταξικούς αγώνες του μέλλοντος.

Σήμερα 102 χρόνια μετά την ηρωική εξέγερση των κολίγων στο κάμπο της Θεσσαλίας προβάλλεται η ανάγκη δικαίωσης των αγώνων της καταπιεζόμενης αγροτιάς. Για να  επιτευχθεί αυτό  πρέπει οι αγροτοκτηνοτρόφοι μαζικά να οργανωθούν  στους συλλόγους και σε  επιτροπές των χωριών τους.  Να παραμερίσουν τις συμβιβασμένες αγροτικές οργανώσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα  των μεσαζόντων και στην πολιτική  σκηνή εκφράζουν την Κοινή Αγροτική Πολιτική τα Μνημονία και την Τρόικα.

Η καλύτερη τιμή για αυτή την επέτειο είναι ο αγώνας μας ενάντια στην Ε.Ε την πλουτοκρατία και τα στηρίγματα της. Ένας αγώνας που θα ανοίγει τον δρόμο για μια διαφορετική ανάπτυξη προς όφελος του λαού και της χώρας που θα εξασφαλίζει ποιοτικά αγροτικά προϊόντα στους παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου.  Καλούμε και τους αγρότες του χωριού μας να συμμετέχουν στις εορταστικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται και στο νησί μας.

Το Δ.Σ του Αγροτικού Συλλόγου Ανεμώτιας 

Αιματηρά επεισόδια, που συνέβησαν στις 6 Μαρτίου 1910 και εντάσσονται στη μακρά ιστορία του αγροτικού ζητήματος στη Θεσσαλία. Παρότι έλαβαν χώρα κατά κύριο λόγο στην Λάρισα, πήραν το όνομά τους από το χωριό Κιλελέρ (σήμερα Κυψέλη), από το οποίο δόθηκε το έναυσμα. Η επέτειος αυτή τιμάται κάθε χρόνο και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ελληνικής αγροτιάς, που έχει την ευκαιρία να προβάλει τα αιτήματά της.

Το αγροτικό ζήτημα στη Θεσσαλία εμφανίζεται οξυμένο από την επαύριο της ένταξης της περιοχής στην ελληνική επικράτεια το 1881. Οι κολίγοι υπήρξαν οι χαμένοι της ενσωμάτωσης και οι τσιφλικάδες οι μεγάλοι κερδισμένοι. Το λάθος των κυβερνήσεων εκείνης της εποχής ήταν ότι εφάρμοσαν το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο, που ίσχυε στην Παλαιά Ελλάδα, παραγνωρίζοντας τα δικαιώματα των κολίγων, βάσει του οθωμανικού δικαίου.

Επί Τουρκοκρατίας, οι τσιφλικάδες είχαν μόνο το δικαίωμα εισπράξεως των προσόδων επί των μεγάλων εκτάσεων που κατείχαν, ενώ οι κολίγοι είχαν πατροπαράδοτα δικαιώματα επί των κοινόχρηστων χώρων του τσιφλικιού (επί της γης, των οικιών, των δασών και των βοσκοτόπων). Με τη νέα κατάσταση, οι έλληνες πλέον τσιφλικάδες, που διαδέχθηκαν τους οθωμανούς, είχαν δικαιώματα απόλυτης κυριότητας σε όλη την ιδιοκτησία τους, ενώ οι κολίγοι είχαν περιπέσει σε καθεστώς δουλοπαροίκου.

Οι κολίγοι διεκδίκησαν μαχητικά την επαναφορά των πραγμάτων στο προηγούμενο καθεστώς, ενώ έθεταν και θέμα απαλλοτριώσεων. Ο εκσυγχρονιστής Χαρίλαος Τρικούπης, που κυριαρχούσε στην πολιτική σκηνή, ήταν αντίθετος με τη διανομή της γης στους κολίγους, γιατί δεν ήθελε να χάσει τους ξένους επενδυτές και την εισροή νέων κεφαλαίων στην Ελλάδα.

Η κατάσταση άλλαξε δραματικά στην αυγή του 20ου αιώνα, με την ίδρυση των πρώτων αγροτικών συλλόγων σε Λάρισα, Καρδίτσα και Τρίκαλα. Με τη βοήθεια φωτισμένων αστών της εποχής, οι κολίγοι υιοθέτησαν σύγχρονες μορφές πάλης (μαζικές κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια στις μεγάλες πόλεις, ψηφίσματα σε Κυβέρνηση, Βουλή και Βασιλιά κ.ά.). Η δολοφονία του Μαρίνου Αντύπα από όργανο των τσιφλικάδων το 1907 χαλύβδωσε το αγωνιστικό τους φρόνημα.

Στις αρχές του 1910, κύριο αίτημα των κολίγων ήταν η απαλλοτρίωση της γης και η διανομή των τσιφλικιών στους καλλιεργητές της, πάνω στη βάση της μικρής οικογενειακής ιδιοκτησίας. Η χώρα βρισκόταν υπό τον αστερισμό του Στρατιωτικού Συνδέσμου και πρωθυπουργός ήταν ο «υπηρεσιακός» Στέφανος Δραγούμης.

Οι πρωτεργάτες των αγροτικών κινητοποιήσεων επιβιβάζονται στο τρένο για να προσαχθούν σε δίκη.

Οι κολίγοι είχαν προγραμματίσει το Σάββατο 6 Μαρτίου πανθεσσαλικό συλλαλητήριο στη Λάρισα, με αφορμή τη συζήτηση του αγροτικού νομοσχεδίου στη Βουλή. Από νωρίς το πρωί άρχισαν να συρρέουν στην πόλη διαδηλωτές από τα γύρω χωριά. Στο σιδηροδρομικό σταθμό του Κιλελέρ, κάπου 200 χωρικοί θέλησαν να επιβιβασθούν σε τρένο χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο. Ο διευθυντής των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, Πολίτης, που επέβαινε στο τρένο, τους το αρνήθηκε. Οι χωρικοί οργίστηκαν κι άρχισαν να λιθοβολούν το συρμό, σπάζοντας τα τζάμια των βαγονιών.

Το τρένο απομακρύνθηκε, αλλά σε απόσταση ενός χιλιομέτρου επαναλαμβάνονται οι ίδιες σκηνές από ομάδα 800 χωρικών. Οι άνδρες της στρατιωτικής δύναμης που ευρίσκοντο εντός του τρένου και μετέβαιναν στη Λάρισα για το συλλαλητήριο, διατάχθηκαν από τον επικεφαλής τους να πυροβολήσουν στον αέρα για εκφοβισμό. Οι χωρικοί εξαγριώνονται και τους επιτίθενται με πέτρες και ξύλα. Οι στρατιώτες ξαναπυροβολούν, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο ή κατ’ άλλους τέσσερις χωρικοί και να τραυματισθούν πολλοί. Ανάλογα επεισόδια έγιναν και στο χωριό Τσουλάρ (σήμερα Μελία), με δύο νεκρούς χωρικούς και 15 τραυματίες.

Οι συμπλοκές μεταξύ άοπλων διαδηλωτών και δυνάμεων καταστολής επεκτάθηκαν και στη Λάρισα, όταν οι αγρότες πληροφορήθηκαν τα αιματηρά επεισόδια στο Κιλελέρ και το Τσουλάρ. Δύο κολίγοι έπεσαν νεκροί, όταν το ιππικό ανέλαβε δράση. Το συλλαλητήριο έγινε, τελικά, με ειρηνικό τρόπο στις 3 το μεσημέρι στην Πλατεία της Θέμιδος. Ο φοιτητής Γεώργιος Σχοινάς διάβασε το ψήφισμα της συγκέντρωσης, που απεστάλη στη Βουλή και την Κυβέρνηση. Οι αγρότες ζητούσαν άμεση ψήφιση του νομοσχεδίου για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών, ενώ εξέφρασαν τη βαθιά λύπη και οδύνη τους «για την άδικον επίθεσιν κατά του φιλήσυχου και νομοταγούς λαού, ής θύματα υπήρξαν άοπλοι και αθώοι λευκοί σκλάβοι της Θεσσαλίας».

Για τις ταραχές στο Κιλελέρ, στο Τσουλάρ και τη Λάρισα, πολλά άτομα συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν. Αρκετοί αγρότες αθωώθηκαν στη συνέχεια με βουλεύματα, ενώ συνολικά 62 διαδηλωτές παραπέμφθηκαν σε δίκη. Αθωώθηκαν όλοι στις 23 Ιουνίου 1910, σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης.

Η εξέγερση του Κιλελέρ ξεσήκωσε κύμα συμπάθειας σε όλη τη χώρα, ενώ αυξήθηκε η κοινωνική πίεση για την επίλυση του αγροτικού ζητήματος. Η πολιτική εξουσία δεν μπορούσε άλλο να κλείνει τα μάτια. Το πρώτο δειλό βήμα για τη λύση του προβλήματος έγινε το 1911 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που διαδέχθηκε τον Στέφανο Δραγούμη στην πρωθυπουργία. Πάρθηκαν ορισμένα νομοθετικά μέτρα υπέρ των κολίγων, αλλά απαλλοτριώσεις δεν έγιναν κι ένας λόγος ήταν οι πόλεμοι που ακολούθησαν. Μόνο μετά το 1923, όταν το πρόβλημα της αποκατάστασης των προσφύγων έλαβε εκρηκτικές διαστάσεις, άρχισαν από την κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα απαλλοτριώσεις τσιφλικιών σε μεγάλη κλίμακα.

αναδημοσίευση : http://www.sansimera.gr/articles/224

Το βίντεο είναι από τη σειρά «Το Πανόραμα του Αιώνα» που προβλήθηκε στην Ετ1

Mαρίνος Αντύπας ο δάσκαλος των φτωχών

 
Ο Μαρίνος Αντύπας γεννήθηκε στο χωριό Φερδινάτα της περιοχής Πυλάρου στην Κεφαλονιά το 1872 από μικροαστούς γονείς. Η επαφή μου με τα γράμματα αλλά και με τα φτωχά εργατικά στρώματα του νησιού, τον κατέστησαν ευαίσθητο στην ανθρώπινη φτώχεια της οποίας τα ταξικά αίτια κατανόησε πλήρως μεγαλώνοντας. Αποφοίτησε το 1897 από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την διάρκεια των σπουδών του ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες του Όουεν και του Σεν Σιμόν, που των διαπότισαν και των ενέπνευσαν βαθύτατα. Είναι εδώ που θα μπορέσει να απαντήσει σε όλα αυτά τα ανθρώπινα προβλήματα που τον απασχόλησαν τόσο καιρό. Ο Μαρίνος Αντύπας ασπάζεται τον σοσιαλισμό και ξεκινά πρωτοπόρος τους ταξικούς αγώνες για την ισότητα και την πρόοδο όπως και ο ίδιος έλεγε.
Κατά τα φοιτητικά του χρόνια και αργότερα, οργανώνει πορείες και συγκεντρώσεις με τον εργατικό και φοιτητικό κόσμο για τις οποίες διώκεται, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Με παρέμβαση των δικών του τελικά θα αποφυλακιστεί και θα επιστρέψει στην Κεφαλονιά.
Το 1906, ο Μαρίνος Αντύπας επιχειρεί να εκλεγεί ως βουλευτής Κεφαλονιάς στην περιοχή Κρανιάς, με το νεοϊδρυθέν Κόμμα Σοσιαλιστών. Η εκλογική του μάχη δεν θα καρποφορήσει καθώς το πολιτικό σκηνικό του νησιού βρίσκεται ήδη κάτω από τον απόλυτο έλεγχο των μεγαλοτσιφλικάδων και των κοντέδων του νησιού. Παρόλα αυτά ο Αντύπας θα λάβει περί τους  480 ψήφους, ποσό αρκετά μεγάλο δεδομένης της τρομοκρατίας και του γκρίζου κλίματος που ασκούσε η αστική τάξη στο νησί.
Μετά την εκλογική του αποτυχία, ο Μαρίνος Αντύπας αποφασίζει, με παραίνεση και της οικογένειάς του, να εργαστεί στην διαχείριση των κτημάτων του θείου του Γεωργίου Σκιαδαρέση στην Θεσσαλία. Εκεί ο Αντύπας βρίσκεται αντιμέτωπος με την τραγική κατάσταση των υποσιτισμένων και φτωχών κολίγων, που εργάζονται σαν σκλάβοι στα κτήματα των μεγαλοτσιφλικάδων. Όμως δεν μένει με τα χέρια σταυρωμένα. Αμέσως αναλαμβάνει να δημιουργήσει αγροτικούς συνδέσμους και να παρακινήσει τις αγροτικές μάζες που υποφέρουν να πάρουν την ζωή τους στα χέρια τους. Σύντομα ο Αντύπας θα βρεθεί απέναντι στους μεγαλοτσιφλικάδες που δυσαρεστούνται από τα φλογερά του κηρύγματα σε όλη την ύπαιθρο. Ο θείος του προσπαθεί να τον σταματήσει τάζοντάς του χρήματα και ένα καλό μέλλον. Εκείνος μένει ακλόνητος, σταθερά πλάι στην φτωχή αγροτιά.
Ο Μαρίνος Αντύπας διατρέχει τα χωριά του θεσσαλικού κάμπου και κινητοποιεί τους αγρότες για τα δίκαιά τους, με αποκορύφωμα το συλλαλητήριο στο Λασποχώρι στις αρχές του 1907. Οι αγρότες τον φωνάζουν «δάσκαλο». Οι τσιφλικάδες της Θεσσαλίας, βλέποντας πως με κανένα μέσο δεν μπορούν να τον κάμψουν, αποφασίζουν τη δολοφονία του στις 8 Μαρτίου 1907 στον Πυργετό Λάρισας. Ηθικός αυτουργός ο μεγαλοτσιφλικάς Ιωάννης Κυριακός. Οι τελευταίες λέξεις του Μαρίνου Αντύπα ήταν: «Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία». Η δολοφονία του προκαλεί λαϊκές εκδηλώσεις και αντιδράσεις σε όλη την Ελλάδα και σηματοδοτεί ιστορικά την αυγή της ανόδου το αγροτικού κινήματος.
Ο Μαρίνος Αντύπας υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους ήρωες της ταξικής πάλης στην Ελλάδα. Η δράση του υπήρξε ευρεία και πολύμορφη. Ο Αντύπας οργάνωσε τα πρώτα εργατικά και φοιτητικά συλλαλητήρια, τις πρώτες σοσιαλιστικές λέσχες, τους πρώτους αγροτικούς συνδέσμους και σωματεία και τέλος στοιχειοθέτησε ένα από τα πιο πρωτοπόρα εργατικά προγράμματα της εποχής, που ανάμεσα σε άλλα πρότεινε τα εξής:
·         Καθορισμό ημερομισθίου
·         Καθορισμό πάγιου ωραρίου (9 ωρών)
·         Δημιουργία συνταξιοδοτικών ταμείων
·         Δημιουργία ταμείων ανικανότητας, αναπηρίας και περίθαλψης
·         Θεσμοθέτηση αποζημίωσης για τραυματισμούς και εργατικά ατυχήματα.
 
Το άγαλμα του Μαρίνου Αντύπα στον τόπο της γέννησής του
 Αναδημοσίευση απο: http://kokkinosfakelos.blogspot.com/2011/06/m.html

 

Παρακαλούνται τα μέλη του Αγροτικού Συλλόγου Ανεμώτιας να καταβάλουν 5€ για την οικονομική συνδρομή του πρώτου τετραμήνου του 2012 (δεύτερου από την επαναδραστηριοποίηση).

Ο Συλλογός μας δεν έχει άλλους οικονομικούς πόρους εκτός από τις συνδρομές των μελών του και για το λόγο αυτό είναι πολύ σημαντική η καταβολή τους. Πρέπει όλοι να είμαστε τυπικοί με αυτή μας την υποχρέωση.

Η οικονομική ενίσχυση παίζει μεγάλο ρόλο και βοηθάει στην καλύτερη εκπλήρωση των σκοπών και στόχων του Συλλόγου που καθορίζονται από το καταστατικό και την Διοίκηση, την Ελεγκτική Επιτροπή και τις Γενικές Συνελεύσεις.

Η πληρωμή και καταβολή της απόδειξης γίνεται από τον ταμεία του Συλλόγου Σταύρο Ατσικμπάση στο κρεοπωλείο του ή οπουδήποτε αλλού από οποιοδήποτε άλλο μέλος της Διοίκησης.

 

Οικονομικές υποχρεώσεις μελών:

5€ το τετράμηνο – 15€ το χρόνο

το ΔΣ του Αγροτικού Συλλόγου Ανεμωτιας                Ανεμώτια Μάρτιος 2012