Ο Αγροτικός Σύλλογος Ανεμώτιας Λέσβου συμπαραστέκεται στους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας.

Posted: 11/12/2011 in Uncategorized

Ανεμώτια Δεκέμβριος 2011

Κάλεσμα αλληλεγγύης

Σας γνωστοποιούμε ότι εδώ και 40 μέρες περίπου στο εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο γράφεται μια από τις ποιο λαμπρές σελίδες του σύγχρονου ελληνικού εργατικού κινήματος, οι εργαζόμενοι του εργοστασίου χρησιμοποιώντας ίσως το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτουν οι εργάτες στα χέρια τους, την ΑΠΕΡΓΙΑ προσπαθούν να υπερασπιστούν το δίκιο τους, τη ζωή τους, την αξιοπρέπεια τους. Πραγματοποιείτε μια απεργία διαρκείας πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα τόσο για τη διάρκεια της όσο και για το τεράστιο κύμα αλληλεγγύης που την αγκαλιάζει. Ωστόσο παρόλα αυτά, όλο αυτό το διάστημα δε προβάλλεται στα κανάλια των εφοπλιστών και δε χώρεσε βέβαια ούτε στα δελτία των 8, για αυτό ίσως ελάχιστοι από εσάς τη γνωρίζεται. Έχει αποσιωπηθεί πολύ, πάρα πολύ, όπως βέβαια αποσιωπούνται και οι κινητοποιήσεις των αγροτών στις 14 Δεκέμβρη και οι κινητοποιήσεις για τους άνεργους στις 20 Δεκέμβρη αν και έχουν τεράστια σημασία για μας και για το σύνολο της κοινωνίας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Στην Αθηνών – Κορίνθου, λίγο μετά τα Ελληνικά Πετρέλαια, στη Βιομηχανική Ζώνη του Ασπρόπυργου, βρίσκεται η Χαλυβουργία Ελλάδος, Στις 12 Οκτωβρίου η ιδιοκτησία κάλεσε το επιχειρησιακό σωματείο και του ζήτησε τη μετατροπή των συμβάσεων από πλήρους απασχόλησης σε μερικής, από 8ωρο σε 5ωρο και μεταβολή των συμβάσεων τους που θα επέφερε μεσοσταθμικά μειώσεις αποδοχών έως και 40%. Οι εργαζόμενοι θα έπρεπε να υπογράψουν ότι αποδέχονται στη δυσμενή σύμβασή για αυτούς αλλιώς θα ακολουθήσουν απολύσεις 180 εργαζομένων. Με ομόφωνες αποφάσεις στις γενικές συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν αποφάσισαν να μη δώσουν τις «έγγραφες δεσμεύσεις» όπως αρέσκονται να τις αποκαλούν με το λεξιλόγιο του Μνημονίου- τη γνωστή σε όλους μέθοδο του εκβιασμού – και έτσι η ιδιοκτησία προχώρησε στις πρώτες μαζικές απολύσεις 34 εργαζομένων.

Έτσι κάπως άρχισαν όλα, κάθε μέρα έξω από τις πύλες του εργοστασίου εκτυλίσσονται ανεπανάληπτες σκηνές με εκατοντάδες εργαζόμενους από διάφορους κλάδους, μαθητές, φοιτητές να ενώνουν τη φωνή τους με τους απεργούς να γίνονται ένα μαζί τους ενώ παράλληλα συνεχώς να καταφθάνουν ανακοινώσεις συμπαράστασης που συχνά συνοδεύονται με βοήθεια σε τρόφιμα από όλη τη χώρα. Όλοι μαζί περιφρουρούν την απεργία αποφασισμένοι να δώσουν αυτή τη μάχη μέχρι τέλους, κάτω από ένα πανό που γράφει «εδώ, εδώ και πάλι εδώ / εμείς δε ζούμε με 500 ευρώ».

Σήμερα συνολικά σχεδόν σε όλους τους εργασιακούς κλάδους επιχειρείτε με πρόσχημα την οικονομική κρίση και το αγαντάρισμα από τα νομοθετήματα της μνημονιακής πολιτικής να παρθούν μέτρα που «ήταν στο συρτάρι» όλα τα προηγούμενα χρόνια. Είναι μια καλή ευκαιρία στις πλάτες των εργαζομένων να χτιστεί ένας νέος κύκλος ανάπτυξης και κερδοφορίας για αυτούς που έχουν συσσωρευμένα κέρδη, που ιδιοποιούνται το πλούτο που παράγεται και που κατέχουν στην ιδιοκτησία τους τα μέσα παραγωγής της χώρας. Αυτή η ανάπτυξη για μια χούφτα ανθρώπους προϋποθέτει απολύσεις, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις αναπροσαρμογή του εργατικού δικαίου στις επιδιώξεις τους και άλλα . Αυτές είναι οι λεγόμενες «θυσίες» που κάθε τόσο μας καλούνε να κάνουμε για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά, τη μια για να μπούμε στην ΕΕ και την ΟΝΕ την άλλη για μη βγούμε από αυτές, την άλλη για να μη πτωχεύσει η χώρα και πάει λέγοντας. Είναι φανερό ότι μας θέλουν εργαζόμενους στα εργοστάσια – εργαζόμενους στη γη, πάμφθηνους, χωρίς κανένα δικαίωμα και καμία κοινωνική προστασία.

Η απεργία στην Ελληνική Χαλυβουργία απέδειξε πως αυτό δεν είναι μονόδρομος. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν μόνο το δρόμο του συμβιβασμού και της θυσίας στο βωμό των κερδών έχουν να επιλέξουν και το δρόμο του ταξικού αγώνα, της αμφισβήτησης, της θυσίας που θα πιάσει τόπο- της θυσίας για τη κοινωνική συμμαχία. Αυτός ο αγώνας στη Χαλυβουργία έχει γενικότερη σημασία, δεν πρέπει να γυρίσουν πίσω «στο γκέτο», στη φωτιά και το ατσάλι για 500 ευρώ οι 379 εργάτες. Όπως λένε και οι ίδιοι «Αν τα μέτρα περάσουν στη χαλυβουργία, δε θα αφήσουν τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους, τίποτα δεν θα είναι ίδιο και για τα υπόλοιπα εργοστάσια. Ο αγώνας μας, αφορά όλους τους εργαζόμενους. Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, όλοι έχουμε πείρα. Οι βιομήχανοι μας κλείνουν τα σπίτια και όχι ο αγώνας μας για δουλειά. Το ψωμί μας το υπερασπίζουμε με αγώνα όχι με παρακάλια.» Αν πετύχει η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων στη Χαλυβουργία, θα εξαπλωθεί παντού. Μια νίκη των απεργών Χαλυβουργών θα έδινε ανάταση στο λαϊκό κίνημα της χώρας θα το αναζωπύρωνε και θα το γέμιζε αυτοπεποίθηση σε μια εποχή που κυριαρχεί (…ακόμα) στην ελληνική κοινωνία η πόλωση και η ηττοπάθεια. Που για αυτές συμβάλουν και έχουν ευθύνη και απόψεις που ακούγονται για εργασιακή ειρήνη και κοινωνική συνοχή που καλλιεργούν αυταπάτες στον εργατοκοσμο ότι δήθεν μπορεί να έχουμε από τη μια πλευρά τους εργάτες με αυξημένους μισθούς και από την άλλη το αφεντικό, το κάθε αφεντικό με κέρδη ή τους κτηνοτρόφους ικανοποιημένους από τη τιμή πώλησης των προϊόντων τους πχ του γάλακτος με εκμηδένιση του κόστους παραγωγής και μείωση του εργάσιμου χρόνου από τη μια και τους μεσάζοντες και τους καταναλωτές ευχαριστημένους απ την άλλη αν εφαρμοστούν οι περιορισμοί και οι νόμοι της αγοράς. Έλα, όμως, που όσο υπάρχουν αγορές, οι άνθρωποι και τα δικαιώματά τους θα τσακίζονται από αυτές. Άλλωστε, οι αγορές από αυτό τρέφονται: Από το τσάκισμα των ανθρώπινων αναγκών και δικαιωμάτων. Γι’ αυτό και δε γίνεται και η αγορά να λειτουργεί και οι εργαζόμενοι να έχουν δικαιώματα.

Μπορεί να βρισκόμαστε αρκετά χιλιόμετρα μακριά όμως ο αγώνας των απεργών στο εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο δεν είναι κάτι τόσο απόμακρο και ξεκομμένο για μας. Όλοι αντιμετωπίζουμε παρόμοια προβλήματα και στη θέση που βρίσκονται σήμερα οι Χαλυβουργοί αύριο μπορεί να βρισκόμαστε εμείς οι κτηνοτρόφοι και οι αγρότες. «Γενικό είναι το κλίμα…» όπως δήλωσε ο πρόεδρος του σωματείου των Χαλυβουργών.

Όταν οι εργαζόμενοι διεκδικούν αξιοπρεπή ζωή μέσα από τη πάλη τους για τη διασφάλιση των εργασιακών τους κατακτήσεων είναι χρέος όλων μας να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα τους, έτσι κτίζουμε μια κοινωνική συμμαχία ικανή να φέρει κατακτήσεις πρόσκαιρες ή και ριζικές προς όφελος της πλειοψηφίας που την απαρτίζει, προς όφελος του λαού να κάνει πράξη αυτό που μοιάζει σήμερα απραγματοποίητο και αδύνατο.

Επειδή οι αγώνες έχουν και τα μετόπισθεν τους και ο αγώνας των απεργών βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή με την εργοδοσία να παίζει τα ρέστα της κυριολεκτικά φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να κοινοποιήσει άλλες 16 απολύσεις για τους τρομοκρατήσει, ανεβάζοντας το κατάλογο των απολυμένων στους 50, εμείς καλούμε τους αγροκτηνοτρόφους και όλους τους κατοίκους της Ανεμώτιας να σταθούν και αυτοί όπως χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι, άνεργοι και φοιτητές της χώρας αλληλέγγυοι στον αγώνα των Χαλυβουργών με οικονομική και υλική ενίσχυση. Για να μη πεινάσουν τα παιδιά και οι οικογένειες των εργατών Χαλυβουργών -μέρες που έχουμε- να θυσιάσουμε από το υστέρημα μας ότι μπορούμε, ότι μπορεί να τους χρειαστεί. Όσοι επιθυμούν να συνδράμουν με οποιαδήποτε μέσο μπορούν να απευθυνθούν στο Δ.Σ. του Αγροτικού Συλλόγου του χωριού μας το οποίο έχει την ευθύνη της συγκέντρωσης και αποστολής της βοήθειας.

Εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας συνεχίστε τον αγώνα σας μέχρι να δικαιωθείτε τα βλέμματα όλων μας είναι στραμμένα σε εσάς, εκφράζεται τη ανησυχία ενός ολόκληρου λαού και μας δείχνεται πως να αγωνιστούμε χωρίς να παζαρεύουμε αυτό που μας ανήκει … είμαστε σίγουροι πως θα πετύχετε επειδή παλεύετε μαζικά, οργανωμένα και έχετε την έμπρακτη συμπαράσταση και αλληλεγγύη από χιλιάδες κόσμο. Είστε ήδη νικητές! Χωρίς εσάς … γρανάζι δε γυρνά.

 Το Δ.Σ. του Αγροτικού Συλλόγου Ανεμώτιας

Σχόλια
  1. Ο/Η A.S. Anemotias λέει:

    ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ «Ατσάλινες» επιδόσεις και αξιοσημείωτες αντοχές
    rizospastis
    Οι 5 χαλυβουργίες της Ελλάδας, με σημαντικά συνολικά κέρδη διαχρονικά, αλλά και σημαντικές αντοχές, απαντούν στην κρίση με αντεργατικές μεθόδους
    Παραγωγικές επενδύσεις άνω των 800 εκατ. ευρώ, από το 1998 και ύστερα, χρηματοδοτήθηκαν στον τομέα της εγχώριας χαλυβουργίας από τη συμμετοχή της σε όλα τα μεγάλα και μικρά δημόσια έργα. Αεροδρόμιο Αθηνών, Μετρό, γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, ολυμπιακά και άλλα έργα διαμόρφωσαν τις προϋποθέσεις υψηλών πωλήσεων, παραγωγής και κερδών, που μπόρεσαν να στηρίξουν ένα τόσο εκτεταμένο σχέδιο ανανέωσης του παραγωγικού εξοπλισμού.
    Η αντίστοιχη και μεγαλύτερης ακόμη χρονικής διάρκειας, άνθηση της οικοδομικής δραστηριότητας συμπλήρωσε το φόντο της «χρυσής» δεκαετίας. Σήμερα, περίπου 3 χρόνια μετά την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και ενάμισι μετά την είσοδο της χώρας στο ΔΝΤ, οι χαλυβουργίες εμφανίζουν μείωση παραγωγής και ζημιές που αβίαστα επιδιώκουν να περιορίσουν με απολύσεις, μειώσεις μισθών, ανατροπή. Και το κάνουν αυτό, παρότι ομολογούν «ανταγωνιστικό έλλειμμα», που το εστιάζουν κυρίως στο υψηλότερο ενεργειακό κόστος, σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους από άλλες χώρες. Συμπερασματικά, οι εξελίξεις και σε αυτόν τον κλάδο της βιομηχανίας δείχνουν ότι οι μεγαλοεπιχειρηματίες, μόνο να «τρώνε» ξέρουν.
    Στην Ελλάδα, λειτουργούν 5 μεγάλες χαλυβουργίες. Οι 2 από αυτές, οι ΣΙΔΕΝΟΡ και SOVEL ανήκουν στον όμιλο ΒΙΟΧΑΛΚΟ. Οι άλλες 3 είναι οι: ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ, ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ και HELLENIC STEEL. Τελευταία, η πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας είχε αρνητικές συνέπειες στα οικονομικά αποτελέσματα των χαλυβουργιών. Πίσω, όμως, από τις απώλειες των τελευταίων ετών, βρίσκεται μια μακρά περίοδος καλύτερων επιδόσεων, με μία εξαίρεση.
    ΣΙΔΕΝΟΡ
    Σύμφωνα με στοιχεία της STAT BANK, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το 2010 η ΣΙΔΕΝΟΡ αύξησε τις πωλήσεις της και μείωσε τις ζημιές της, αυξάνοντας σημαντικά και το ενεργητικό της. Ο κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε στα 254 εκατ. ευρώ από 211 εκατ. ευρώ το 2009. Οι καθαρές ζημιές ανήλθαν στα 16 εκατ. ευρώ από 33 εκατ. ευρώ.
    Από το 1998, χρονιά που θεωρείται αφετηρία των πρώτων μεγάλων επενδύσεων εκσυγχρονισμού του κλάδου, μέχρι και το 2010, η ΣΙΔΕΝΟΡ έχει να επιδείξει σημαντικές επιδόσεις. Τα καθαρά κέρδη

    της αυτή την 12ετία διαμορφώθηκαν σε 343 εκατ. ευρώ, ενώ οι ζημιές σε 49 εκατ. ευρώ. Ο κύκλος εργασιών ήταν 138 εκατ. ευρώ το 1998, για να φτάσει στα 254 εκατ. ευρώ το 2010. Το μεγαλύτερο κύκλο εργασιών σε αυτήν την περίοδο τον εμφάνισε το 2004 με 485 εκατ. ευρώ. Το σύνολο του ενεργητικού (περιουσία, οικονομική δραστηριότητα, συναλλαγές κ.ά.) αυξήθηκε από 125 εκατ. ευρώ το 1998 στα 604 εκατ. ευρώ το 2010.
    SOVEL
    Η δεύτερη θυγατρική του ομίλου ΒΙΟΧΑΛΚΟ, η SOVEL, το 2010 μείωσε τις ζημιές της στα 12 εκατ. ευρώ από 20 εκατ. ευρώ το 2009 και αύξησε τις πωλήσεις της στα 293 εκατ. ευρώ από 239 εκατ. ευρώ.
    Στην 11ετία, από το 1999 έως και το 2010, η εταιρεία είχε καθαρά κέρδη 115 εκατ. ευρώ και ζημιές 36 εκατ. ευρώ. Ο κύκλος εργασιών ήταν 737 χιλ. ευρώ το 1999 για να φτάσει τα 293 εκατ. ευρώ το 2010. Η μεγαλύτερη επίδοσή της στις πωλήσεις ήταν το 2008 με 513 εκατ. ευρώ. Το ενεργητικό της εταιρείας το 1999 ήταν 112 εκατ. ευρώ και το 2010 ήταν 353 εκατ. ευρώ.
    HELLENIC STEEL
    Μέσα στο 2010 η εταιρεία στην οποία πλειοψηφία έχει η ιταλική RIVA, ενώ συμμετέχει στο μετοχικό της κεφάλαιο και ιαπωνική εταιρεία, επέστρεψε στην κερδοφορία με 1 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη σε αντίθεση με ζημιές 11 εκατ. το 2009. Ο κύκλος εργασιών της αυξήθηκε στα 127 εκατ. ευρώ από 115 εκατ. ευρώ το 2009.
    Από το 1998 είχε καθαρά κέρδη 10 εκατ. ευρώ και ζημιές 42 εκατ. ευρώ. Το 1998 ο κύκλος εργασιών ήταν 155 εκατ. ευρώ. Το ενεργητικό της διαμορφώθηκε στα 89 εκατ. ευρώ το 2009 από 95 εκατ. ευρώ το 1998.
    ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
    Βελτίωση αποτελεσμάτων κατέγραψε το 2010 και η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ, με μείωση των ζημιών στα 15 εκατ. ευρώ από 27 εκατ. ευρώ το 2009. Οι πωλήσεις της αυξήθηκαν, στα 272 εκατ. ευρώ από 233 εκατ. ευρώ το 2009.
    Από το 1998 έχει καταγράψει καθαρά κέρδη 45 εκατ. ευρώ και ζημιές επίσης 45 εκατ. ευρώ. Ο κύκλος εργασιών της ήταν 64 εκατ. ευρώ το 1998, ενώ το ενεργητικό της, από τα 89 εκατ. ευρώ το 1998 έφτασε τα 504 εκατ. ευρώ το 2010.
    ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ
    Ισως είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις βιομηχανικών μονάδων, και μάλιστα σε κλάδο της βαριάς βιομηχανίας, που με την ύπαρξή της αποδεικνύει πως για τους μεγαλοβιομήχανους υπάρχει κέρδος – και μάλιστα κέρδος σημαντικό – ακόμη και όταν στις επίσημες οικονομικές καταστάσεις των επιχειρηματικών τους ομίλων, για πολλά χρόνια εμφανίζονται ζημιές. Το γεγονός ότι για πολλά χρόνια η επιχείρηση εμφανίζει ζημιές, αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι δεν είναι μια επιχείρηση ιδιαίτερα ισχυρή, σύγχρονη και ανταγωνιστική, όπως λένε οι μεγαλομέτοχοί της.
    Το 2010 η εταιρεία αύξησε τις ζημιές της στα 49 εκατ. ευρώ από 47 εκατ. ευρώ το 2009. Οι πωλήσεις της αυξήθηκαν στα 139 εκατ. ευρώ από τα 135 εκατ. ευρώ. Διαχρονικά, από το 1998 εμφανίζει ζημιές 193 εκατ. ευρώ και κέρδη 20 εκατ. ευρώ, ενώ την επίμαχη περίοδο φέρεται να έχει κάνει επενδύσεις 250 εκατ. ευρώ! Ο κύκλος εργασιών ήταν 87 εκατ. ευρώ το 1998. Το ενεργητικό της, από 195 εκατ. ευρώ το 1998 διαμορφώθηκε σε 583 εκατ. ευρώ το 2010.
    Η πορεία της αγοράς
    Το 2011, στελέχη της αγοράς εκτιμούν ότι θα κλείσει με μείωση τζίρου κατά 20%. Τους πρώτους 9 μήνες του 2011 η μείωση της ζήτησης ήταν άνω του 30%, ενώ οι εξαγωγές αφορούν πάνω από το 50% της παραγωγικής δραστηριότητας, εμφανίζοντας αλματώδη αύξηση σε σχέση με τα αμέσως προηγούμενα χρόνια.
    Οι βιομήχανοι του κλάδου μιλούν για έλλειμμα ανταγωνιστικότητας, εστιάζοντας στο ενεργειακό κόστος τους, ισχυριζόμενοι ότι είναι αυξημένο κατά 35% σε σχέση με των ανταγωνιστών τους, επιβαρύνοντας κατά 10% το τελικό κόστος του προϊόντος. Αυτό έχει επιπτώσεις στις εξαγωγές, οι οποίες κατευθύνονται κυρίως προς τις χώρες της βόρειας Αφρικής και Μέση Ανατολή, με κύριους ανταγωνιστές ιταλικές και τουρκικές εταιρείες. Γι’ αυτό έχουν ζητήσει επανειλημμένα μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος.
    Σε κάθε περίπτωση, κι αυτές οι εταιρείες, όπως πολλές ακόμη μεγάλες επιχειρήσεις, δεν έχουν σκοπό να στηρίξουν τις δραστηριότητές τους από τα κέρδη του παρελθόντος, ή με άλλους τρόπους που προφανώς φαίνεται να διαθέτουν κάποιες από αυτές. Προτιμούν τις απολύσεις και την «κινεζικοποίηση» των μισθών, σε συνδυασμό με τη σημαντική μείωση της παραγωγικής δραστηριότητας. Πρόκειται για μια «συνταγή» που στοχεύει στη διαμόρφωση ενός καθεστώτος υπερεκμετάλλευσης και χαμηλών μεροκάματων για όταν θα έρθουν οι «καλύτερες μέρες».
    Σύμφωνα με την ICAP, η συνολική εγχώρια παραγωγή τελικών προϊόντων χάλυβα μειώθηκε κατά 18,1% το 2009 έναντι του 2008. Τα επιμήκη προϊόντα κατέλαβαν το 89% της συνολικής εγχώριας παραγωγής ετοίμων προϊόντων χάλυβα το 2009, ενώ τα πλατέα κάλυψαν μερίδιο 11%. Από τα επιμήκη προϊόντα η κυριότερη κατηγορία είναι οι ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος (καλύπτουν σχεδόν το 75% της κατηγορίας). Η εγχώρια κατανάλωση προϊόντων χάλυβα σημείωσε μείωση 26%. Τα επιμήκη προϊόντα χάλυβα αποτελούν και πάλι την κυριότερη κατηγορία, με μερίδιο 66,2% της αγοράς ετοίμων προϊόντων χάλυβα. Η εισαγωγική διείσδυση στην αγορά ετοίμων προϊόντων χάλυβα υποχώρησε το 2009, οπότε και διαμορφώθηκε σε 39,6%, ενώ οι εξαγωγές διαμορφώθηκαν στο 28,5%.

    Γιώργος ΦΛΩΡΑΤΟΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s